Οι Ηλίθιες Προθέσεις μου

Ο Άρτσυ γεννιέται μια χειμωνιάτικη νύχτα, μαζί με τα πέντε αδέλφια του· ο σύντροφος της μάνας τους σκοτώθηκε κι εκείνη αναγκάζεται να μεγαλώσει μόνη τα μικρά κουνάβια της. Εδώ τα ζώα μιλούν, χρησιμοποιούν πιάτα, μαχαιροπίρουνα, τραπέζια, κρεβάτια, ανάβουν φωτιές, ο κόσμος τους είναι σκληρός και αδίστακτος, όπως εξάλλου και η φύση, ο αγώνας τους είναι αγώνας επιβίωσης. Υποκινούνται από την ανάγκη και το ένστικτο, ο ισχυρότερος κυριαρχεί και ο χαμένος πρέπει να τα βγάλει πέρα όπως μπορεί. Η μάνα, βλέποντας ότι ο Άρτσυ είναι αδύναμος, τον ανταλλάσσει για μιάμιση κότα. Το νέο του αφεντικό ονομάζεται Σόλομον κι είναι μια γριά αλεπού, που ζει με τα μυστικά της στην κορυφή ενός λόφου. Ο Σόλομον δεν είναι σαν τα άλλα ζώα. Ξέρει να διαβάζει, να γράφει και, κυρίως, να σκέφτεται. Σύντομα, ο Άρτσυ από σκλάβος γίνεται μαθητής του. Ο Σόλομον θα του διδάξει γραφή και ανάγνωση, θα τον μυήσει στο μυστήριο του θανάτου και της ύπαρξης του Θεού. Η πολύτιμη παρακαταθήκη του θα συνοδεύει τον Άρτσυ καθώς εξερευνά το δάσος και έρχεται αντιμέτωπος με τη σκληρή όψη της ζωής και τον αρχέγονο νόμο περί επικράτησης του ισχυρού. Είναι όμως η γνώση αυτή θησαυρός ή κατάρα;