Τζον, γιος του Τζον

Υποψήφιο για το βραβείο Βooker 2026

ΜΠΕΣΤ ΣΕΛΕΡ ΤΩΝ NEW YORK TIMES

Με άδειες τσέπες και έχοντας καταφέρει ελάχιστα μετά τις σπουδές του στη Σχολή Καλών Τεχνών, ο Τζον Κάλουμ Μακλάουντ επιστρέφει στη γενέτειρά του, το νησί Χάρις, και διαπιστώνει πως σχεδόν τίποτα δεν έχει αλλάξει - εκτός από τον ίδιο.

Στο ανεμοδαρμένο αγρόκτημα όπου πέρασε τα παιδικά του χρόνια ξαναβρίσκει την παλιά του ζωή και καταλήγει πάλι παγιδευμένος ανάμεσα στις δύο κυρίαρχες φιγούρες της οικογένειάς του: τον πατέρα του τον Τζον, κτηνοτρόφο, υφαντή και στυλοβάτη της τοπικής πρεσβυτεριανής εκκλησίας, και τη γιαγιά του την Έλα, μια αθυρόστομη γυναίκα που εδώ και δεκαετίες ζει μαζί με τον γαμπρό της.

Κι ενώ ο Καλ αναρωτιέται αν υπάρχουν μοναχικοί άντρες στους άγονους λόφους της πατρίδας του, ο Τζον απογοητεύεται από τα μακριά μαλλιά του γιου του και την απροθυμία του να κάνει όσα χρειάζονται για τη σωτηρία της ψυχής του. Ο καιρός περνά και όλα μοιάζουν έτοιμα να αλλάξουν, καθώς τα νήματα που κρατούν ενωμένη αυτή την εύθραυστη κοινότητα μπλέκονται όλο και περισσότερο.

Η σπαρακτική ιστορία της επιστροφής ενός νεαρού άντρα στον τόπο όπου μεγάλωσε και του τρόπου με τον οποίο οι δεσμοί της οικογένειας δοκιμάζονται και διαρρηγνύονται υπό το βάρος των προσδοκιών. Ένα μοναδικό μυθιστόρημα για το καθήκον, την υπομονή και τη δύναμη της αλήθειας, που καθιερώνει τον Douglas Stuart ως έναν από τους σημαντικότερους σύγχρονους συγγραφείς.



ΕΓΡΑΨΕ Ο ΤΥΠΟΣ


Μία νέα προσέγγιση της παραβολής του Ασώτου και μια παθιασμένη εξερεύνηση των ζωών των ομοφυλόφιλων αντρών που είναι καταδικασμένοι να αγαπούν, να λαχταρούν και να υποφέρουν σιωπηλά.

The Guardian



Το Τζον, γιος του Τζον καταπιάνεται με όλα τα συνηθισμένα θέματα ενός μυθιστορήματος του Douglas Stuart –διαγενεακό τραύμα, κατάχρηση ουσιών, θρησκεία, αρρενωπότητα– αλλά, σε αντίθεση με τη ζοφερή ατμόσφαιρα των Νεαρός Μάνγκο και <..